تجربه سفرهای رئیسجمهور شهید آیتالله رئیسی نشان میدهد که میتوان با هزینههای محدود هم سفرهای مفید و پربازده داشت. برنامهریزی فشرده و دقیق، حرکت از شهری به شهر دیگر بدون توقفهای اضافه، و استراحت در طول مسیر به جای اقامت پرهزینه در هتل، نمونهای عملی از این رویکرد است.
این سبک سفر نه تنها باعث کاهش چشمگیر هزینهها شد، بلکه بهرهوری مقامات را نیز افزایش داد. حتی حضور در سفرهای خارجی، بدون صرف هزینههای ارزی اضافه و با تمرکز بر انجام وظایف اصلی، نشان داد که مدیریت هوشمندانه زمان و منابع میتواند کیفیت سفر را پایین نیاورد و همراهان را نیز به انجام کار واقعی و هدفمند تشویق کند. تجربه دولت مردمی ثابت کرد که سفرهای اقتصادی و هدفمند، هم شدنی است و هم کارآمد.
هتلی به نام ایرباس
در بخشی از کتاب «هارداسان» نوشته محمدمهدی رحیمی، خاطرهای با عنوان «هتلی به نام ایرباس» آمده است که در سفرها، چه داخلی چه خارجی، بههیچوجه وقت خالی نداشتند. تأکید داشتند به نحوی برنامهریزی شود که به محض ورود به مقصد برنامهها شروع شود و تا پایان روز واقعاً وقتی برای استراحت نداشتند. در سفرهای استانی از برنامهای به برنامه دیگر و از شهری بلافاصله به شهر بعدی میرفتند. در خارج از کشور هم برنامهها بسیار فشرده طراحی میشد و با پایان اجلاس و ملاقاتها بدون فوت وقت از همان محل راهی فرودگاه میشدند.
این دغدغهمندی برای فشردگی برنامهها و نداشتن زمان خالی و اصطلاحاً وقت پِرت در سفرهای خارجی بیشتر خودش را نشان میداد. چون اقامت در آنجا هزینههای ارزی به بیتالمال تحمیل میکرد و آیتالله رئیسی تأکید داشتند تا جایی که میشود این هزینهها کاهش یابد. در عمده این سفرها، استراحت همه اعضا در داخل هواپیما صورت میگرفت و در موارد بسیار به نحوی برنامهریزی میشد که نیمهشب از تهران حرکت کنیم و ابتدای صبح در کشور میزبان باشیم تا مستقیم در محل برنامهها حاضر شوند و عملا نیازی به اجاره هتل نباشد.
این مدل سفر رفتن اگرچه در سفرهای مقامات چندان معمول نبود و برای همه همراهان سخت بود، برای رئیسجمهور که قرار بود پیوسته در جلسات حاضر باشند و ملاقاتهای دوجانبه داشته باشند و سخنرانی کنند سختتر بود. گاهی طول پرواز رفت و برگشت از مدت حضورمان در کشور مقصد بیشتر میشد.
شهید رئیسی: آنهایی که فقط به دنبال دریافت دلار هستند، نیایند
مهدی مجاهد، معاون پیگیریهای ویژه دفتر شهید رئیسی، در گفتگو با فارس تأکید کرد که تبدیل حق مأموریتهای خارجی به ریال، حتی در دولت مردمی، فرآیندی زمانبر و دشوار بود. او گفت: «شهید رئیسی از همان روزهای اول، جذابیت سفرهای یورویی را حذف کرد و معتقد بود هرکس نمیخواهد بیاید، نیاید؛ خودم میروم و سید مهدی موسوی.»
مجاهد افزود که پیشنهاد میشد پروازها طوری برنامهریزی شود که شب به هتل برسند و صبح کارها را آغاز کنند، اما شهید رئیسی اصرار داشت هرگونه اقامت غیرضروری در خارج کشور هزینه اضافی برای بیتالمال ایجاد میکند و سفر باید فشرده و بهینه باشد. او سختی سفر را به جان میخرید، در هواپیما استراحت میکرد و میخواست زمان بیشتری را در تهران باشد، در حالی که هزینهها نیز صرفهجویی میشد.
نتیجه این برنامهریزی، کاهش انگیزه برای سفرهای خارجی صرفاً به دلیل دریافت ارز بود. مجاهد تصریح کرد: «قبل از آقای رئیسی، بسیاری برای سفرهای خارجی سر و دست میشکستند؛ اما در دوره ایشان، با این حجم فشردگی و ریالی شدن حق مأموریتها، کسی حاضر نبود سفر کند.» شهید رئیسی به صراحت میگفت: «کسی که برای کار و خدمت میخواهد بیاید.
